Ryby? Tylko na Warmii i Mazurach!

No i wykrakałem. Napisałem, że tylko jakiś kataklizm może pozbawić drużynę Cupido z Iławy drużynowego złota i kataklizm się stał.

W sobotę Cupido wygrało 1 turę, a w niedzielę? Nasi reprezentanci okupowali ostatnie miejsca i w efekcie na ostatniej prostej przegrali z drużyną Białegostoku. Przepisów dokładnie nie znam, ale wydaje mi się, że w sytuacji gdy obie drużyny mają taką samą liczbę punktów sektorowych, a tak było,  decyduje łączna waga ryb, a w tym elemencie lepsi okazali się przeciwnicy.

Równie słaba niedziela okazała się Tomasza Kuprena i spółki. Co dokładnie się stało, trudno powiedzieć, bo zawody dopiero co się skończyły. Ale i tak naszym należą się gratulacje, choć można się domyślać, że smak srebra jest bardzo gorzki.

Niżej wyniki z poszczególnych sektorów i łączne wyniki mistrzostw Polski.

sektor A

sektor B

sektor C

podlodowa_klasyfikacja_druzynowa

zawody_podlodowe_gpx_ind

Co roku przed Wigilią staję przed zadaniem nie lada. Zdobycia sandacza. Ale nie mrożonego, czy filetów o nie wiadomo jakiej dacie oprawienia, lecz najprawdziwszego świeżutkiego sandacza.

Żona robi z niego królewskie danie na stół wigilijny.
 Problem w tym, że ja kompletnie nie potrafię łowić sandaczy, choć z kilku opowieści znajomych znam parę jezior, gdzie ta ryba występuje. Oczywiście w moim przypadku ta historia kończy się polowaniem nie nad wodą, lecz na targowisku przy Grunwaldzkiej w sklepie rybnym. Strasznie mi z tego powodu wstyd, ale chyba już najwyższa pora, aby w 2011 roku nauczyć się przynajmniej podstaw z łowienia sandała. A nuż uda się coś złowić?Akwenów trochę mamy sandaczowych. Słyszałem o Dadaju, Drwęckim, Mosągu, ale również o Iławce koło Kętrzyna. A na prawdziwych Mazurach to już w ogóle jest eldorado sandaczowe.
Na początek przestudiuję wszystkie możliwe filmy instruktażowe i poczytam parę artykułów w specjalistycznej prasie na temat obyczajów sandaczy. 
A wszystkim, którzy chcą zgłębić swoją wiedzę na temat ryb, polecam odwiedzić Instytut Rybactwa Śródlądowego na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim, gdzie napisano całe mnóstwo książek na temat poszczególnych gatunków ryb, także sandacza.

A niżej tak pod choinkę jestem z tych filmików, które warto przestudiować przed wyprawą na sandała.

Wesołych Swiąt

Sprawdziły się prognozy pogody i zima w tym roku przyszła nad wyraz szybko. Tak szybko, że już od kilku dni co odważniejsi wybrali się na lód.

Rozmawiałem dziś z jednym z działaczy PZW z Dobrego Miasta, mówił mi, że na mniejszych akwenach grubość pokrywy lodowej sięga 15-20 cm. Gorzej na dużych jeziorach. 
O jakichś oszałamiających połowach na razie nie słyszałem, choć wiadomo w przypadku okoni, że największe sztuki biorą właśnie na pierwszym i ostatnim lodzie. Ale może to wynika z tego, że jeziora skuł lód, ale jednocześnie spadł spory śnieg i pod wodą momentalnie zrobiło się ciemno.

Co roku na pierwszym lodzie najlepsze efekty wędkarze z Olsztyna mają na Kielarach. To strasznie dziwne jezioro, znam faceta, który łowi na tym jeziorze od dzieciństwa. Na lód wchodzi, gdy ten ma zaledwie kilka centrymentrów. Mój wujek sam był świadkiem, jak lód pod tym wędkarzem uginał się i trzeszczał. Ale nic go to nie odstraszało. Ba, parę razy się nawet skąpał. Apetyt na garbusy jest jednak dużo większy. A trzeba wam wiedzieć, że na Kielarach z pierwszego lodu ten tubylec potrafił wyciągnąć po kilka garbusów, jeden w jeden ważący ponad kilogram. Po paru dniach Kielary jednak jakby wymierały i zaczynała brać sama drobnica.

Genialne na łowienie na pierwszym lodzie są jeziora, na których łowić nie wolno:( To Jełguń i Ustrych. Oba są położone w rezerwacie Lasu Warmińskiego, przy czym Jełguń to również ostoja ptactwa. Oba są położone w przepięknym krajobrazie. Przez jeziora przepływa Łyna. Na Ustrychu jest bardzo duży okoń i płoć. Jełguń i połączone z nim niewielkie Oczko to siedlisko przepięknej płoci i leszczy. Na początku zimy można tu złowić potężne garbusy. 
Na obu jeziorach łowiłem wiele lat temu z ojcem. Pamiętam jak dziś, że samochody chowaliśmy głęboko w lesie, a wszyscy byli ubrani na biało, aby za bardzo nie było widać nas na śniegu. Straż Leśna potrafiła bowiem wlepić nie tylko srogie mandaty, ale również zdarzały się konfiskaty sprzętu.

Ja na razie jestem na etapie kompletowania sprzętu. Zamawiam go u Tomasza Kuprena, wicemistrza Polski w wędkarstwie podlodowym. Sklep polecił mi znajomy, który łowi zawodniczo. Ale o tym, co kupiłem i jak się sprawuje na wodzie, innym razem.

Aha, jeszcze jedna ciekawostka. Okres ochronny szczupaka rozpoczyna się 1 stycznia. Teraz jeszcze można go łowić. Natomiast trzeba pamiętać, że spod lodu nie można łowić na żywca. Kto kiedyś miał na wędce podlodowej szczupaka, wie, jak ekscytująca to zabawa.

Dziś z przymrużeniem oka. Za nami pierwsza tura wyborów samorządowych. Z zainteresowaniem przeglądałem internet w poszukiwaniu programów wyborczych poszczególnych kandydatów szukając w nich czegoś o wędkarstwie. Warmia i Mazury mogłyby być eldorado dla wędkarzy, ale niestety nie są. Myślałem, że ktoś z samorządowców może w swoim programie też będzie miał coś na rzecz szeroko pojętego wędkarstwa, ochrony wód, zarybiania, rabunkowej gospodarki rybackiej. Niestety, mimo usilnych poszukiwań nic takiego nie znalazłem.

No cóż, pomyślałem, jeśli nie teraz, to może za cztery lata. Wystartuję w wyborach i przeprowadzę kampanię z myślą o wędkarzach. Już nawet mam pomysł na program.

Moje hasło będzie brzmiało — „Załatwię, że:

1. Rybacy będą mieli zakaz łowienia sieciami na wodach, na których łowią wędkarze
— wszystkie złowione ryby o wadze powyżej kilograma będziemy wypuszczać z powrotem do wody

2. Wszystkie szczupaki nie będą pozostawać obojętnymi wobec przynęt, jakie przepływają w ich pobliżu

3. Nasze żony będą miały zakaz komentowania naszych wypraw o kiju

4. Każdy samorząd będzie musiał co roku przeznaczać część wpływów z podatków na zarybianie wód

5. Samorządy przejmą we władanie część wód i przeznaczą je na łowiska wędkarskie

6. Będą obowiązywać surowe kary za kłusownictwo

7. Będzie obowiązywał zakaz używania echosond

P.S. Oczywiście na wygraną nie mam szans, ale marzy mi się, aby przynajmniej część z tych haseł kiedyś weszła w życie.

Szczęśliwcy, którym do końca roku zostało jeszcze parę dni urlopu. Właśnie mamy najlepszą pogodę na drapieżnika. Z opowiadań znajomych wiem, że szczupak bierze i to ładny (patrz zdjęcia), ale nie tylko. Na Łynie kolega łowił na tyczkę płoć. Wyciągnął jedną, drugą, trzecią, jakiegoś niewielkiego okonka. W pewnym momencie poczuł tępy zaczep, zaczął ściągać zestaw, ale ten zaczep nagle zaczął mu odjeżdżać. Wyciągnął całą gumę, szczytówka też już była wygięta do granic wytrzymałości. Ryba chodziła raz w lewo raz w prawo, tworząc przy tym potężną pianę. Po kwadransie w końcu udało mu się podciągnąć ją bliżej i kiedy już już miał ją zobaczyć, spięła się. Ale rybę wyjął, okonka, tylko mocno już zgniecionego. żadnych śladów zębów. Tak podejrzewamy, że to mógł być sum, który nawet się nie zapiął na niewielki haczyk, tylko mocno trzymał rybę, aż w końcu ją puścił. Sum (no chyba że miętus?) pływa sobie w najlepsze, a koledze zostały wspomnienia na lata.

Na zdjęciach dwa szczupłe – jeden o wadze 12 kg, drugi (dwa niżej zdjęcia) nie był ważony, za to mierzył 90 cm. Pierwszy padł na wahadłówkę, drugi na 20-centymetrową gumę.  Właśnie na takie duże rozmiary warto teraz łowić, bo efekty mogą być niesamowite. Ja ciągle marzę, że kiedyś złowię metrowego szczupaka. Bardzo ale to bardzo zazdroszczę wędkarzom, którzy na spinning mają takie okazy na rozkładzie.